cemiyet


cemiyet
(A.)
[ ﺖﻴﻌﻤﺝ ]
topluluk, toplum.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • cemiyet — is., Ar. cemˁiyyet 1) Dernek Gazi nin reisliği altında bir Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti var. E. İ. Benice 2) esk. Düğün Bohçacı hanım, cemiyetin nerede olacağını öğrenip yarın haber getirmeyi vadetmişti. S. M. Alus 3) esk. Bir olayı veya kişiyi… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • cemiyet — toplum; topluluk; dernek …   Hukuk Sözlüğü

  • gizli cemiyet — is. Gizli örgüt, illegal kurulmuş cemiyet …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • NATIKA-İ CEMİYET — Cemiyetin nâtıkası, yâni: Söz söyleme kudreti …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • dengel — cemiyet, encümen, meclis …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • elğin — cemiyet, toplanmış …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • suran — cemiyet ve kalabalık içinde leşker teferrüdü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yığın — cemiyet, yığınlu, külliyetlu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yığnak — cemiyet, kalabalık, yığın …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • CEM'İYYAT — (Cemiyet. C.) Cemiyetler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük